معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٢٥ - پرنده - رحیمی خدیجه

پرنده
رحیمی خدیجه


پرنده فکر نمی‌کرد بی‌ثمر بشود
شبیه کاسه و بشقاب و میز و در بشود
که رفته‌رفته اسیر نشستگی باشد‌
دچار منطق پوچ قضا قدر بشود
پرنده می‌اندیشید: شب چه طولانی‌ست
و او چه کار کند زودتر سحر بشود؟
و او چه کار کند این خطوط صاف و دقیق
به هم بریزد و دنیا وسیع‌تر بشود؟
نمی‌شود که قفس آرزو کند یک بار
پرنده باشد و با باد هم‌سفر بشود؟
پرنده خنده‌ی تلخی به لب نشانده و گفت
چه سود عمر کسی در قفس هدر بشود؟
پرندگی که نباشد چه فرق خواهد کرد
بهار سر برسد یا بهار سر بشود؟
پرنده می‌خواهد آرزو کند ‌ای کاش
فقط پرنده بماند ولی اگر بشود
صدای همهمه‌ی خانه باز اجازه نداد
کسی از این همه اندوه باخبر بشود