معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٣٠ - پیادهروی در سرزمین عجایب - رضوی سید علی اکبر

پیاده‌روی در سرزمین عجایب
رضوی سید علی اکبر

راهنمای یک پرسه‌ی شبانه‌روزی در کویر مرنجاب، سرزمین شگفتی‌های طبیعت

«کویر، دل را گُنده می‌کند». معنای این جمله را تا پیش از این سفر خوب درک نمی‌کردم. جمله‌ای که از یک راننده‌ی جاده‌های کویری شنیده بودم. پاییز مناسب‌ترین فصل برای سفر به کویر است؛ زیرا هم از هرم گرمای آفتاب کویر کاسته شده و هم هنوز سوز استخوان‌ترکان شب‌های زمستانی سراغ کویر نیامده است. کویر زیبایی‌های بسیار حیرت‌انگیزی دارد که فقط باید رفت و تجربه کرد؛ چون در قالب عکس و متن نمی‌گنجد. اما این متن راهنمای یک سفر کوتاه به این کویر است تا اگر خودتان خواستید سراغ کویر مرنجاب و شگفتی‌هایش بروید، الگوی حرکت شما باشد. تورهای سیاحتی زیادی با هزینه‌ی کم، امکان این سفر را فراهم می‌کنند که می‌تواند پیشنهاد بهتری باشد. چون هم امنیت بیش‌تری دارد و هم تورلیدرها قسمت‌های بکر کویر را بهتر می‌شناسند و می‌توانند راهنمایی‌تان کنند. این شما و این شگفتی‌های کویر.

به سوی کویر

برای کوله، فکر همه چیز را بکنید: چراغ قوه، لباس گرم، آب، لیزر، شک الکتریکی، هدلامپ و خوراکی. قرار است به شمال غربی استان اصفهان سفر کنید. مرنجاب در شمال شهرستان آران و بیدگل، جنوب دریاچه‌ی نمک و شرق کویر مسیله و دریاچه‌های نمک حوض سلطان و حوض مره قرار گرفته. کویر بندریگ و پارک ملی کویر هم مرز شرقی کویر مرنجاب هستند.

دو مسیر برای رسیدن به این کویر زیبا وجود دارد. یکی راه آران و بیدگل به پادگان ارتش و بعد جاده‌ی خاکی مرنجاب که پس از طی حدود ٤٥ کیلومتر به مرنجاب ختم می‌شود. دیگری مسیر پارک ملی کویر که از پیشوا آغاز می‌شود و بعد از مبارکیه، قصر بهرام و کاروان‌سرای سفیدآب به مرنجاب می‌رسد. البته برای تردد در این جاده تا سفیدآب به مجوز سازمان حفاظت محیط زیست نیاز است.

مسیر اول معمول‌تر است و مناسب‌تر. برای سفر و رسیدن، شب را انتخاب کنید تا لذت سکوت و تاریکی محض کویر را تجربه کنید. سکوتی که بیش از هر موسیقی دل‌چسبی گوش را نوازش می‌دهد و تاریکی شبانگاهی که بیش از هر رنگین‌کمانی آرامش می‌آورد. این‌ها بهترین دلیل‌ها برای تجربه‌ی شب کویر است. این سکوت و تاریکی، اصلاً خودشان از جاذبه‌های گردش‌گری کویرند که کمتر جایی سراغ آن‌ها را می‌توان گرفت.

فرش آسمان

خنکی هوا مثال‌زدنی است و آسمانی که پر است از ستاره. هرگز این همه ستاره را در شهر نمی‌توانید ببینید. همه جا ستاره است. نمی‌شود ستاره‌های کویر را دید و عاشق‌شان نشد! چه سفرتان دوستانه باشد و چه با تور، پیش از هر چیز باید به فکر برپایی چادر و مهیا کردن آتش باشید. هدلامپ یا چراغ قوه را بردارید و این اوج هیجان و لذت است. فقط صدای قدم برداشتن‌تان را خواهید شنید، اگر چراغ‌ها خاموش شود، فقط سیلی از نورهای سفید بالای سر دیده می‌شود.

انگار فرشی سیاه، پر از نقطه‌های نورانی سفید، بالای سرتان پهن است. اگر کمی با ستاره‌ها و نظم آن‌ها آشنا باشید، این‌جا بهترین جا برای مرور تمیز دانسته‌ها و یاد گرفتن چیزهای جدید است. راهنمای تور، معمولاً توضیحات خوبی از این رمز و رازها برای‌تان خواهد گفت. احتمالاً تا گرگ و میش هوا سرگرم ستاره‌ها خواهید بود. بعد، از ستاره‌ها دیگر خبری نیست، اما از زیبایی آسمان چیزی کم نخواهد شد. ساعت‌ها خیره شدن به آبی لاجوردی بی‌کرانه‌ی کویر هم برای سیراب شدن کم است.

روی رَمْل‌های بی‌نهایت

هوا که روشن شد، کفش‌تان را درآورید و با پای برهنه از رمل‌هایی که هنوز سردند، بالا بروید. هر چند قدم که برمی‌دارید، شن‌ها گرم و گرم‌تر می‌شوند. نه به خاطر تغییر مکان، که به خاطر همان سوسوی ضعیف خورشید. بالای یکی از رمل‌های بلند بایستید و لذتی دیگر را تجربه کنید. روی رمل‌ها تا پایین تپه بغلطید. هیجان وصف‌ناپذیری خواهد داشت. تا چشم کار می‌کند، تپه‌های رمل است و بس؛ رمل‌های پشت‌سر هم و طلایی. اگر بار اول‌تان باشد، قطعاً ته دل‌تان خالی می‌شود، وقتی به این شن‌های بی‌نهایت خیره شوید.

سراغ کاروان‌سرای عباسی هم بروید. می‌توانید از چاه آب نزدیک آن برای نوشیدن و آب‌تنی هم استفاده کنید. این کاروان‌سرا که به کاروان‌سرای مرنجاب معروف است، نمای آجری دارد و سردر زیبای آن به قناتی پرآب و زیبا مشرف شده است. این کاروان‌سرا در مسیر یکی از شاخه‌های معروف جاده‌ی ابریشم قرار داده شده است. این کاروان‌سرا مربوط به دوره‌ی صفوی است که مثل قلعه‌ای مربع‌شکل و دارای شش برج است. خیلی از گردش‌گران برای سپری کردن شب، به خاطر وجود امکانات رفاهی و بهداشتی نزدیک این کاروان‌سرا کمپ می‌زنند. ساربان، پشت کاروان‌سرا شترهایش را برای سواری کرایه می‌دهد. شترسواری روی رمل‌های داغ، تجربه‌ی تکرار نشدنی دیگر کویر است. بعد از نهار، می‌توانید سری هم به شگفتی دیگر کویر بزنید. دریاچه‌ی نمک در شمال کویر مرنجاب، زیبایی دیگر این منطقه است. لب دریاچه که برسید سپیدی بی‌کران مسحورتان می‌کند. پولیگون (شش ضلعی)های بزرگ نمک، گاهی منظم و گاهی نامنظم پشت هم را گرفته و تا آخر دنیا رفته‌اند. قدم زدن روی بهشت سپید نمک، لذت دیگر سرزمین عجایب، یعنی کویر است. کمی که روی نمک‌ها پیاده‌روی کنید، کفش‌ها و ساق‌های‌تان سفید خواهد شد؛ اما به تجربه‌اش می‌ارزد. تنها پدیده‌ی طبیعی غیر از نمک، «جزیره‌ی سرگردان» است. کوهی که به خاطر قرار داشتن در میان این نمک‌زار، این لقب به راستی برازنده‌اش است. قدم زدن روی برف‌های داغ و شور، آخرین صحنه‌ی کویر خواهد بود.﷼