مناسك حج (فارسي) - السيد الخميني - الصفحة ٢٥٩

بخواهد عمره تمتع بجا آورد صحيح نيست اگر چه بعض اعمال عمره قبل از شوال واقع شود و بقيه در شوال يا ساير ماه‌هاى حج.
مسأله ١٤ - كسى كه به احرام عمره تمتع وارد مكه شد در صورتى كه حج او فوت شده قصد عمره مفرده كند، و به همان احرامى كه بسته، عمره مفرده بجا آورد و از احرام خارج شود، و اگر حج بر او مستقر بوده يا سال ديگر شرايط استطاعت را دارا باشد بايد به حج برود.
مسأله ١٥ - شرايطى كه براى هدى است كه در حج تمتع بايد ذبح كند هيچ يك در حيوانى كه براى كفاره تقصير بايد قربانى كند معتبر نيست پس مىتواند گوسفند خصى و معيوب را براى كفاره قربانى كند.
مسأله ١٦ - غير از هدى تمتع از هدى هائى كه براى كفاره يا چيز ديگر بر انسان واجب مىشود نمىتواند شخص كفاره دهنده از گوشت آنها بخورد، و اما از قربانى استحبابى، جايز است بخورد.
مسأله ١٧ - مصرف كفارات، فقراء و مساكين هستند.
مسأله ١٨ - اگر در حرم چيزى پيدا كرد برداشتن آن كراهت شديد دارد، بلكه احتياط در بر نداشتن است.
مسأله ١٩ - اگر (لقطه) حرم را برداشت و از يك درهم كمتر باشد مىتواند قصد تملك آن را بكند و آن را مصرف كند، و ضامن صاحبش نيست، و چنانچه تملك نكرد و تفريط نكرد ضامن نيست، ولى اگر بدون تملك نگاه داشت و در نگاهدارى كوتاهى و تفريط كرد ضامن است، و اگر قصد تملك كرد و صاحبش قبل از تلف شدن پيدا شد بايد آن را به صاحبش رد كند به احتياط واجب.
مسأله ٢٠ - اگر لقطه را كه در حرم برداشت يك درهم يا بيشتر ارزش داشت بايد يك سال تعريف كند و از صاحبش جستجو كند، پس اگر نيافت او را بعد از يك سال، مخير است بين دو امر: يكى آن كه آن را براى صاحبش حفظ كند، در اين صورت اگر در نگاهدارى كوتاهى نكرد ضامن نيست در صورت تلف. دوم آن كه براى صاحبش صدقه بدهد، لكن اگر صاحبش پيدا شد و راضى به صدقه نشد بايد عوضش