مناسك حج (فارسي) - السيد الخميني - الصفحة ١٦٤ - فصل هفتم: ٣٤ - در تقصير است

گفته كه سعى صفا و مروه را بجا آورده ام، و تقصير نمود و محرم شد براى حج تمتع، ولى بعد از مراجعت از عرفات و منى و موقع طواف و سعى صفا و مروه و اعمال حج اظهار كرده مثل اين كه من در اعمال عمره به صفا نيامده‌ام، همين طور گفته‌اند ان شاء الله آمده‌اى، بعد از مراجعت به ايران چند بار به پسرانش گفته اعمال من ناقص شده، و قبل از فوتش وصيت نموده است براى او نايب بگيرند، اگر عمل شخص فوق الذكر باطل باشد وراث او حاضرند اين جانب را بفرستند تا اعمال حج او را انجام بدهم، آيا نظر حضرت عالى چيست؟
ج - ورثه مىتوانند شما را نايب كنند براى عمل حج تمتع، ولى بايد نايب سعى را جداگانه به نيابت آن مرحوم انجام دهد. گرچه در فرض مرقوم بيش از نايب گرفتن براى سعى لازم نيست.
١٢ - س - بين صفا و مروه طورى است كه از يك طرف مىروند و از طرف ديگر آن برمىگردند، يعنى بين رفت و برگشت دو سه مترى فاصله است، آيا اگر امكان باشد از همان مسيرى كه به صفا رفته، به مروه برود اشكال دارد؟
ج - اشكال ندارد، ولى نبايد مزاحم ديگران شود.
١٣ - س - شخصى در حال سعى كردن بود، يك وقت ديد مقدارى را كه براى هروله علامت گذارى كرده‌اند به طور عادى سير كرده است، گمان مىكرد لازم است هروله كند و لذا برگشت و مقدارى را كه عادى رفته بود، با هروله تكرار كرد، آيا سعيش اشكال دارد.
ج - اشكال دارد.
١٤ - س - شخصى در سعى بين صفا و مروه، از جائى كه به صفا يا مروه رسيد براى شوط بعدى شروع نمىكند، بلكه تقريبا مقدار دو سه متر هلالى شكل و يا مستقيم به شكل عرضى مىآيد و شروع مىكند،، و در اين مقدار متوجه نيست كه با نيت سعى است يا نه، ولى اگر از او سؤال شود چه مىكنى جواب مىدهد سعى مىكنم، آيا مضر نيست؟
ج - راه رفتن مزبور روى كوه مضر به سعى نيست، و در فرض مسأله سعى صحيح است.
١٥ - س - آيا سعى كردن از همانجا كه مريضها را با چرخ مىبرند و بر مىگردانند