احكام خانواده و آداب ازدواج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٠ - ج- رفتار پسنديده
خواهد فرزند را شير تمام دهد. وبه عهده صاحب فرزند (يعنى پدر) است كه خوراك وپوشاك مادر را بطور شايسته بپردازد. هيچ كسى را تكليف جز به اندازه طاقت نكنند، نبايد مادر (در نگهبانى فرزند) به زيان وزحمت افتد، ونه پدر (بيش از حد متعارف براى كودك) متضرر شود. (واگر كودك را پدر نبود) وارث بايد در نگهدارى او به حد متعارف قيام كند (كه به طفل ضرر نرسانند). اگر آن دو با رضايت ومشورت يكديگر بخواهند كودك را (زودتر از دو سال يا بيست ويك ماه) از شير بازگيرند، گناهى برآنها نيست، واگر (باعدم توانايى يا عدم موافقت مادر) خواستيد دايهاى براى فرزندان خود بگيريد، گناهى برشما نيست، هرگاه حق گذشته مادر را بطور شايسته پيردازيد، وتقواى الهى پيشه كنيد وبدانيد خدا به آنچه انجام مىدهيد بيناست.»
معاشرت به معروف كدام است؟
شايد اين آيه، كه در سياق آياتى آمده كه پيوند سالم زن وشوهر را سامان مىدهد، از اين رو باشد كه نمونههايى را براى اين پيوند عالى بيان كند كه در آيههاى پيش آن را مشخص كرده، خداوند مىفرمايد:
(... فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ...) [١] «يا آنان را به وجهى نيكو نگه داريد يا به وجهى نيكو رها سازيد.» واين سخن پروردگار كه:
(إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ...) [٢] «هرگاه كه ميانشان رضايتى به نيكى ومعروف حاصل شده باشد.» و (إِلَّا أَن تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً) [٣] «مگر آن كه سخنى نيكو ومعروف بگوئيد.»
[١] - سوره بقره، آيه ٢٣١.
[٢] - سوره بقره، آيه ٢٣٢.
[٣] - سوره بقره، آيه ٢٣٥.