احكام خانواده و آداب ازدواج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٧ - الف- احكام و آداب زن

وجماعت حاضر شوند، ونه به ديدار بيمار روند، ونه تشييع جنازه كنند، ونه با صداى بلند تلبيه (درحج) گويند، ونه ميان صفا ومروه هروله كنند، ونه حجر الاسود را لمس كنند، ونه به كعبه داخل شوند، ونه (در حج) موهاى خود را بتراشند، بلكه مقدار كمى از موى خود را تقصير كنند، ونه عهده‌دار قضا گردند، ونه امارت بر عهده گيرند، ونه با ايشان رايزنى شود، ونبايد جز به اضطرار حيوانى را ذبح كنند ووضوى خود را بر خلاف مردان كه از ظاهر ذراع مى‌آغازند از باطن مى‌آغازند، وچنان مسح نمى‌كنند كه مردان بلكه براى نماز صبح ومغرب مقنعه را از موضع مسح سر برمى گيرند، ودر ساير نمازها بر روى آن مسح مى‌كشند، زن دست خود را داخل مقنعه مى‌كند وسپس به مسح سر خود مى‌پردازد بدون آن كه مقنعه را از سر خود برگيرد، وهرگاه به نماز ايستاد دو پاى خود را به يكديگر مى‌چسباند، ودو دستش را بر سينه‌اش مى‌گذارد، ودر ركوع دو دستش را بر دو رانش مى‌نهد، وهنگام سجود به زمين مى‌چسبد، وهرگاه سر از سجده برداشت مى‌نشيند وسپس قيام مى‌كند، وهرگاه براى تشهد نشست دو پاى خود را زير دو ران خود مى‌گذارد.» [١]

از اين حديث اين گونه پيداست كه حكمت اين آداب وسنن پاسدارى از كرامت زن است، تا وسيله‌اى براى برانگيختن شهوت، ولغزش وانحراف مردم نگردد، واز نگاه ناپاك محفوظ بماند. واللَّه العالم.