احكام خانواده و آداب ازدواج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٩ - ١- آنهايى كه با اختلاف دين بر انسان حرام مىشوند

براى شما حلال وغذاهاى شما براى آنها حلال است وزنان پاكدامن از مسلمانان واهل كتاب براى شما حلال هستند ومى توانيد با آنها ازدواج كنيد به شرط اين كه مهر آنها را بپردازيد وازدواج از طريق مشروع باشد نه به صورت زنا ونه به صورت دوست پنهانى انتخاب كردن، وهر كس كه نسبت به آنچه بايد به آن ايمان بياورد كفر بورزد؛ اعمال او بر باد مى رود ودر آخرت در زمره زيانكاران خواهد بود.»

اين آيات كريمه حرمت ازدواج بين مؤمنان ومشركان را بيان مى كند، پس يك مرد مؤمن نبايد با زن مشرك ازدواج كند، چنانكه يك مشرك حق ندارد با زن مؤمنى پيوند زناشويى بر قرار سازد وهرگاه زنى از سرزمين كفر به سرزمين اسلام هجرت كرد نكاح او فسخ مى شود، ولى جايز است مرد مؤمن زن ذمى را از اهل كتاب به عقد در آورد البته مشروط بر آن كه آن زن عفيفه باشد.

وجايز نيست زنان كافر را به عنوان همسر نگهداشت، شايد به دلالت سياق مقصود زنان مشرك باشد، يا آيه پس از نزول آيه ديگرى در سوره مائده نسخ شده باشد، زيرا اين سوره آخرين بخشى از قرآن است كه نازل شده است وبر حسب احاديث رسيده ساير سور قرآنى را مى‌تواند نسخ كند.

حديث شريف:

١- حفص بن غياث روايت كرده، مى‌گويد: يكى از برادران به من نامه‌اى نوشت واز من خواست كه از امام صادق عليه السلام مسائلى را پرسش كنم ومن از حضرت پرسيدم كه آيا اسير مى‌تواند در دار الحرب (يعنى در كشور كافر محارب) ازدواج كند؟