احكام خانواده و آداب ازدواج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٥ - آداب انفاق در احاديث

٨- بر انسان واجب است تا حد كفايت به خانواده‌اش انفاق كند وبدين ترتيب انفاق بر صدقه مقدم است تا كفايت خانواده‌اش انجام پذيرد، در حديثى از امام باقر عليه السلام آمده است كه مردى به ايشان عرض كرد: در كوهستان ملكى دارم كه سالانه سه هزار درهم از آن سود مى‌برم، دو هزار از آن را نفقه خانواده مى‌كنم، وسالانه هزار درهم را صدقه مى‌دهم، امام عليه السلام فرمود: «اگر دو هزار درهم براى آنچه در طول سال بدان نياز دارند كافى است، تو با اين كار به خويش نگريسته‌اى وبه خود آمده‌اى ودر زمان حيات به كارى پرداخته‌اى كه زنده به هنگام مرگش وصيت مى‌كند.» [١]

٩- پيامبر صلى الله عليه و آله بر كسى كه حق خانواده را ضايع مى‌كند نفرين فرستاده است. از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل است كه فرمود: «ملعون است ملعون، كسى كه زحمتش را بر مردم افكند، ملعون است ملعون، كسى كه حق نانخورهايش را تباه سازد.» [٢]

١٠- پيامبر صلى الله عليه و آله دستور به سخاوت وگشاده دستى داده است. از ايشان نقل‌است كه كسى نزد ايشان آمد وعرض كرد يا رسول‌اللَّه! ايمان كدام يك‌از مردم بهتر است؟ حضرت گفت: «گشاده دست‌ترين آنها.» [٣]

واز امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود: «يك نوجوان گنهكار گشاده دست نزد خدا محبوبتر است از پير مرد عابد بخيل.» [٤]

١١- آدمى نبايد از فقر در هراس باشد، چون به بخل گرفتار