احكام خانواده و آداب ازدواج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦ - ١- بينشهاى قرآنى در ساختار كانون خانواده

است) اگر تقوا پيشه كنيد، پس به نرمى (با مردان نامحرم) سخن مگوئيد، مبادا آنكه دلش بيمار (هوا وهوس) است بطمع افتد، و به نيكى سخن گوئيد.»

شايد مقصود سخن گفتن همراه با عشوه است كه طمع كسانى را بر مى‌انگيزد كه دلى بيمار دارند ودر انجام كار زشت طمع مى‌كنند. به نظر مى‌رسد اين حكم همه زنان را در برمى گيرد.

٩- خداوند بر زنان پيامبر صلى الله عليه و آله آشكار كردن زينت وزيبايى‌هاى خود را در برابر نامحرمان حرام كرده وآنها را ملزم به خانه نشينى نموده است. خداوند مى‌فرمايد:

(وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاولَى‌...) [١]

«ودر خانه‌هاى خود بمانيد ومانند زينت نمايى روزگار جاهليت پيشين، زينت نمايى نكنيد...»

١٠- خداوند وعده وقرار گذاشتن پنهانى با زنان را حرام گردانيده است، جز انكه سخنى نيكو ومشروع باشد (منظور خواستگارى براى ازدواج بر اساس روشهاى مشروع است).

خداوند مى‌فرمايد: (وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيَما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلكِن لَاتُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَن تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً) [٢]

«واگر به كنايت از آن زنان خواستگارى كنيد يا انديشه خود را در دل نهان داريد باكى بر شما نيست، زيرا خدا مى‌داند كه از آنها بزودى ياد