احكام مطهرات و نجاسات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٣ - حديث شريف
مىگردد، امّا اگر هر دو شاهد به دو نجاست شهادت دهند، يا يكى از آن دو گفته ديگرى را نفى كند مثل اينكه اوّلى بگويد كه نجس بوده وسپس پاك شده است و دوّمى بگويد كه الآن نجس است، دراين صورت بيّنه تحقّق نمىيابد. البتّه به عنوان خبر واحد ثقه، سخن هر دو قابل قبول مىباشد.
٦- اگر يك چيز بصورت متناوب در اختيار دو يا چند نفر باشد يا فعلًا در اختيار دو يا چند نفر باشد، سخن هر يك از آنان در زمان تسلّط خودش قابل قبول مىباشد، امّا اگر سخن هر دو در تعارض با يكديگر باشد، سخن هر دو از اعتبار ساقط است مثل دو بيّنه متعارض كه هر دو از اعتبار ساقط مىشود.
احكام آب نجس شده
حديث شريف:
١- على بن جعفر از برادرش امام كاظم عليه السلام روايت مىكند كه از او پرسيدم درباره كوزه آبى كه هزار رطل (كمتر از كُرّ) آب دارد امّا مقدارى ادرار در آن افتاده است آيا نوشيدن از آن يا وضو گرفتن از آن درست است؟ فرمود:
«لا يصلح» [١]
. «درست نيست.»
٢- نيز على بن جعفر از برادرش امام موسى بن جعفر عليه السلام
[١] - وسائل الشيعه، ج ١، باب ٨، ابواب الماء المطلق، حديث ١٦.