احكام مطهرات و نجاسات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٨ - احكام
خصوصيات خون از آن گرفته شود، يا مردار به گونهاى ضدعفونى شود كه ديگر در آب تأثير نگذارد، دراين صورت ظاهر اين است كه آب كثير در صورت برخورد با اين نوع نجس، نجس نمىشود زيرا تغيير واقعى حاصل نشده است با اينكه اگر مانع نمىبود، تغيير حاصل مىشد ولى احتياط اين است كه از آن اجتناب شود.
١٠- اگر تغيير از جهت برطرف شدن رنگ اصلى آب، يا از بين رفتن مزّه طبيعى آن حاصل شود بازهم آب نجس مىشود، مثل اينكه آب، شور باشد و به جهت برخورد با خون، شورى آن از بين برود و مانند آبهاى عادى بدون طعم شود زيرا حكمت نجس شدن در هنگام تغيير يافتن، غلبه نجس بر پاكى آب است و روايات نيز اين مورد را شامل مىشود، آيا مگر اين، نوعى از تغيير مزّه و بو نيست؟
١١- تغيير در صفات ديگر آب، غيراز رنگ، بو و مزّه، مانند تغيير در سبكى و سنگينى و چسبندگى و شفافيّت و غيره كفايت نمىكند مگر اينكه آب به وسيله نجاست، مضاف شود و عرف آن را آب مطلق ننامد.
١٢- اگر تغيير بعداز خارج كردن نجس از ميان آب، حاصل شود بازهم آب نجس مىشود مگر اينكه تغيير به جهت سبب ديگر غيراز نجس باشد.
١٣- اگر قسمتى از مردار و لاشه در آب بيفتد و قسمت ديگر آن در نزديك آب بيفتد و هر دو قسمت با هم، يكى به جهت مجاورت و ديگرى به طور مستقيم در تغيير آب تأثير بگذارند، بازهم آب نجس مىشود.