احكام مطهرات و نجاسات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥١ - احكام
احكام
نجاست هر چيز و پاك شدن آن بعداز نجاست، و كُرّ بودن و كم شدن از كُرّ و مانند آن تنها با علم و يقين و آنچه به منزله علم است مانند اطمينان، ثابت مىشود.
همچنين با شهادت دو شخص عادل نيز ثابت مىشود و با شهادت يك شخص عادل اگر موجب اطمينان نوعى شود، بازهم ثابت مىشود و اگر به خاطر شرايط خاصّى اطمينان حاصل نگردد، نبايد احتياط ترك شود.
همچنين كسى كه چيزى در اختيار او است و عرف، او را صاحب آن مىداند، اگر شهادت به آن امور دهد، ثابت مىشود.
ساير راههاى عقلائى كه عقل به شكهاى مخالف آن، اعتنا نمىكند مانند: شياع و شهرت مفيد اطمينان، آثار و علايم برخورد با نجاست، شهادت اهل خبره كه موجب اطمينان و وثوق مىشود و مانند آنها همگى از شيوههاى عقلائى براى كشف و اثبات حقيقت و از آن جمله طهارت و نجاست مىباشد.
اين مسأله فروعى دارد كه بيان مىشود:
١- با گمان و تصوّر و وسوسههاى شيطانى، اگرچه كسى به وسيله آنها قطع هم پيدا كند، نجاست ثابت نمىشود، زيرا آنها از راههاى عقلائى نيست بلكه از القائات شيطان است و در چنين مواردى احتياط كردن كراهت دارد زيرا شائبه وسوسههاى شيطانى وجود دارد.