احكام مطهرات و نجاسات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤ - پاكيزگى و طهارت در قرآن كريم

دورى كرد:

(... إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ‌رِجْسٌ مِن عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ...) [١]

«شراب و قمار و بتها و ازلام (نوعى از بخت آزمائى) پليد و از عمل شيطان است، از آنها دورى كنيد.»

از آنچه گفته شد دو مطلب مهم را استفاده مى‌كنيم:

اوّل- بالاترين و والاترين هدف از: واجب كردن پاكيزگى واجتناب از ناپاكيها و بيان احكام شرعى اين موضوع كه در سطور ذيل ذكر مى‌گردد، بازگشت به خدا و به فطرت پاكى است كه خدا انسان را بر آن آفريده است و بر ماست كه از طريق اجراى احكام بلند آئين مبين اسلام، به اين هدف والا جامه عمل بپوشانيم.

دوّم- بر مسلمان لازم است كه به پيروى از عمومات آيات فوق، به هر وسيله ممكن و در حدّ توان و قدرت براى كسب طهارت و پاكيزگى تلاش نمايد. البتّه اين تلاش در همه موارد به حدّ وجوب نمى‌رسد مگر اينكه دليل قاطعى براى وجوب، وجود داشته باشد.

مثالهاى زير مطلب را روشن مى‌گرداند:

الف- اگر غذا يا آشاميدنى، به زهر يا ويروس كشنده آلوده شود، اجتناب‌از آن به‌خاطر تحصيل طهارت‌واجتناب از ناپاكى وبراى‌اجراى اصل عمومى «لا ضرر» وبراى حفظ حيات انسانى، واجب مى‌گردد.

ب- اگر مواد خوراكى يا آشاميدنى و يا ساير كالاهاى انسان‌