احكام مطهرات و نجاسات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٣ - احكام

«اگر موش در روغن بيفتد و در آن بميرد، پس اگر روغن، جامد باشد، آن موش و اطراف آن را بيرون بينداز، و بقيّه را بخور، و اگر روغن، مايع باشد، آن را نخور و براى روشنايى استفاده كن، روغن زيتون نيز همين حكم را دارد.» [١]

احكام‌

در انتقال و سرايت نجاست از اعيان نجس به چيزهاى پاك دوشرط معتبر است:

اوّل اينكه: بين عين نجس و اشياى پاك تماس حاصل شده باشد.

دوّم اينكه: تماس با رطوبت مسرى باشد.

بنابراين اگر چيز پاك با نجس تماس يابد و رطوبتى در ميان باشد، بدون شك نجس مى‌شود امّا اگر با دست خشك خود روى محل نجس خشك بكشى، دستت نجس نمى‌شود.

فروع مسأله بشرح ذيل است:

١- اگر زمين تر يا لباس مرطوب با نجاست تماس يابد، تنها همان محل تماس، نجس مى‌شود نه ساير قسمتها ولى اگر رطوبت، مُسرى و شديد باشد مثل لباسى كه از آن آب مى‌چكد يا زمينى كه آب بر روى آن جارى است، اطراف محلّ تماس نيز نجس مى‌شود.

٢- مطابق آنچه از ادلّه استفاده مى‌شود، اقوى اين است كه نَمْ يا رطوبت اندك، نجاست را انتقال نمى‌دهد اگرچه عمل به احتياط