احكام مطهرات و نجاسات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٢ - احكام
بسيارى از علماى ما به نجاست آنان مىباشد.
٢- غذاى اهلكتاب به دو شرط براى مسلمانان حلال است: اوّل اينكه آنان از نجاستهاى ظاهرى مثل گوشت خوك و شراب و مانند آن اجتناب ورزند و دوّم اينكه در غذاى آنها چيزى از گوشت حيواناتى كه خود ذبح كردهاند نباشد.
٣- احوط اين است كه از ناصبىها يعنى كسانى كه با اهلبيت پيامبر صلى الله عليه و آله و يا حتّى با شيعيان اهلبيت بهخاطر محبّت اهلبيت عليهم السلام وشيعه آنان بودن، دشمنى مىورزند، بايد اجتناب شود مگر در حالت ضرورت تقيّه و همچنين است خوارج كه بغض و كينه امام امير المؤمنين عليه السلام را در دل دارند.
٤- بنابر احتياط واجب از مجسّمه [١] و قدريه [٢] و قائلان به وحدت وجود، در صورتيكه اين فرقهها ملتزم به لوازم مسلك باطل خود مانند ترك واجبات و حلال شمردن آن، باشند، نيز بايد اجتناب كرد و همچنين كسانيكه منكر عموميت و فراگيرى رسالت پيامبر هستند و غلوكنندگانى كه معتقدند خداوند در چيزى ديگر حلول مىكند به گونهاى كه آن را خدا قرار مىدهد.
٥- فرزندكافر در نجاست، حكم پدر را دارد مگر اينكه به دار الاسلام يا به مسلمان بپيوندد و اقوى اين است كه دراين صورت اسلام او اگر از روى بصيرت و آگاهى باشد، قبول مىشود. و اگر يكى از والدين (پدر يا مادر) كودك مسلمان باشد، حكم به نجاست او نمىشود.
[١] - مُجَسِّمه يعنى: كسانى كه قائل به جسم بودن خداوند هستند.
[٢] - قَدَرِيّه يعنى: كسانى كه معتقدند انسان در اعمال و رفتار خود مجبور و ناگزير است.