کاشف الاستار(ترجمه جامع الاخبار) - الشعيري، محمد - الصفحة ١١٧ - فصل ششم در بلا

اراده كند بقومى نيكى مبتلا گرداند ايشان را و از ابى هريره گفت فرمود رسول خدا (ص) كه هميشه بلا در مرد مؤمن و زن مؤمنه است در بدن او و مال او و فرزندان او تا آن كه برسد بخداى تعالى و نباشد بر وى هيچ گناه و گفت (ص) كه آرزو كند اهل عافيت در روز قيامت كه پوستهاى ايشان چيده ميشد بمقراضها چون بينند اهل بلا را فرمود خداى تعالى داود عليه السلام را كه بگوى بندگان مرا كه هر كه راضى نباشد بقضاى من و شكر نكند نعمتهاى مرا و صبر نكند بر بلاء من پس بايد كه طلب كند پروردگارى غير از من و بايد كه بيرون رود از زمين من و آسمان من و فرمود (ص) كه سخت‌ترين مردمان از بلا پيغمبرانند بعد از آن امامان بعد از آن نيكوتران پس نيكوتران و مبتلا نميشود مؤمن مگر بقدر عملهاى نيك او پس هر كه درست است دين او و نيكو است عمل او سخت است بلاى او و اين از براى آنست كه خداى تعالى نگردانيده است دنيا را ثواب مؤمن و نه عقوبت كافر و هر كه بد است دين او و ضعيف است عمل او كم است بلاء او و بلا سريع‌تر است بمؤمن پاكيزه از باران بقرار زمين فرمود حضرت باقر عليه السلام بپسر خود كه اى پسر من هر كه بپوشد بلائى كه مبتلا شود بآن از مردمان و شكوه كند آن را بخدا حقست بر خدا كه عافيت دهد او را از آن بلا و فرمود عليه السلام كه مبتلا مى‌شود مرد بقدر محبت خود و فرمود رسول خدا (ص) كه فرمود خداى تعالى كه نيست هيچ بنده كه اراده كنم كه داخل گردانم او را بهشت الّا آنكه مبتلا گردانم او را در بدن او كه باشد اين كفاره گناهان او و الا آنكه تنگ گردانم بر وى روزى وى كه باشد اين كفاره گناهان او و الّا آن كه سخت گردانم بر وى مرگ را تا آنكه بيايد بمن و نباشد او را هيچ گناه پس داخل گردانم او را به بهشت و نيست هيچ بنده كه اراده كنم كه داخل گردانم او را