کاشف الاستار(ترجمه جامع الاخبار) - الشعيري، محمد - الصفحة ١٥٤ - فصل ششم در حال ميت وقت رفتن روح از وى و حال روح در حال خواب و بيدارى و در حال وى بعد از مفارقت وى از بدنها و نكته چند در خواب ديدن

پس چون نظر كند بايشان شيطان بزند دست خود بر سر خود پس فرياد كند پس گويند او را لشكر او كه چيست ترا اى سيّد ما پس گويد آيا نمى‌بينيد آنچه داده شده است از كرامت كجا بوديد شما كه غافل بوديد از وى گويند كه ما جهد كرديم پس فرمان نبرد ما را و فرمود پيغمبر (ص) كه روحها لشكران جمع شده‌اند آنچه آشنا بوده‌اند از آن با هم الفت ميگيرند و آنچه بيگانه بوده‌اند از آن با هم اختلاف ميكنند و پرسيد ابو بصير از حضرت امام جعفر (ع) را از مرد خوابيده و زن خوابيده كه مى‌بينند در خواب كه ايشان بمكه يا در مصر يا شهرى از شهرهااند آيا روحهاى ايشان بيرون مى‌آيد از بدنهاى ايشان فرمود امام (ع) كه نه يا ابا بصير بدرستى كه روح چون بيرون آيد از بدن باز نميگردد بآن اين روح بمنزله قرص آفتابست كه جايدارد در آسمان و شعاع آن در دنيا است از امام محمد باقر عليه السلام فرمود بندگان چون خواب روند بيرون آيد روحهاى ايشان تا آسمان دنيا پس هر چه بيند آن را روح در آسمان دنيا پس آن حقست و آنچه بيند در در هوا از خوابهاى شوريده بى‌تعبير است روايت شده از ابى الحسن موسى عليه السلام كه ميفرمود مرد چون خواب‌رود بيرون آيد روح او پس بدرستى كه روح حيوة باقى است در بدن پس آنچه بيرون آيد از وى روح عقل است و همچنين است او در خوابديدن نيز گفت عبد الغفار اسلمى كه ميفرمايد خداى تعالى كه‌اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى‌ عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى‌ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى‌خدا قبض ميكند نفسها را در وقت مرگ ايشان و فرا ميگيرد