اجوبه المسايل النصيريه - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٥ - صاحبان مسائل و مآخذ نسخههاى مسائل

اكابر در ارضين، آنچه آورده شده بوسيدم و آورده را تكريم كردم و در برابر جز شكر و ثناء ندارم و به جاى پاداش فقط ستايش و دعا مى‌گويم، هر چند تا كنون ملاقات دست نداده چشم به راه ديدار و آماده اجراء اوامر هستم و اميد است از سخنان لطيف شما بهره‌مند شوم. نسخه: ١- دانشگاه تهران: فيلم، ش ١٤٣٦.

١٩- رساله خواجه طوسى به رجا بزلق. از احوال وى اطلاعى در دست نيست خواجه طوسى در اين نامه، خطاب به او مى‌گويد: «به قلم مبارك رفته بود كه چند سطرى متضمّن وعظ مى‌بايد نوشت». از اين نامه دانسته مى‌شود كه او به خواجه طوسى آشنا بوده و در خواست پندى كرده است. نسخه اين رساله در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران، مجموعه، ش ٢٦٠٢ (برگ ٨٥) و عكس، ش ٢٢٧٩ (برگ ٨٥) ٢٠- أجوبة مسائل شمس الدّين كيشى. شمس الدّين محمّد بن احمد بن عبد اللّطيف كيشى، از حكماء بزرگ ايران و از معاصران خواجه طوسى، وى در اغلب علوم تبحّرى كامل داشته، و در اصول و فروع و در معقول و منقول صاحب تأليف و تصنيف بوده است. قطب الدّين شيرازى از محضر وى استفاده كرده، و در شرح كليّات قانون ابن سينا از استاد خود ياد كرده و به گفته او استناد جسته است. علّامه حلّى در اجازه بنى زهره او را استاد خود دانسته و در حقّ او مى‌گويد: «اين شيخ افضل علماء شافعيّه بود، و در بحث منصف‌ترين مردم به شمار مى‌رفت. من از محضر او استفاده مى‌كردم، و بعضى اوقات اعتراض و ايرادى بر او مى‌نمودم. تفكّرى مى‌كرد، گاه ايراد من را جواب مى‌گفت، و گاه اظهار مى‌داشت، باشد در اين مسأله بيانديشم. جواب آن را روز ديگر از من بخواه. من پس از دو سه روزى جواب آن را مى‌خواستم، و او جواب مسأله را باز مى‌داد، و گاه هم به عجز خويش از جواب اعتراف مى‌كرد.

(بحار الانوار، ج ١٠٧، ص ٦٥). تولّد او در كيش در سال ٦١٥ و وفاتش در سال ٦٩٥، و در خانه خود در محلّه ذرك مدفون شد. تفصيل احوال او در شدّ الإزار و حواشى محمّد قزوينى آمده است. نسخه‌ها: ١- مجلس، مجموعه، ش ١١٧٦. ٢-

دانشگاه تهران، مجموعه، ش ١٠٣٠ و ش ١٠٧١ (به ضميمه جواب ملا صدرا).