و اين دو خبر از كتابى نقل افتاد كه جد من خواجه امام سعيد ابو سعيد جمع كرد، نام آن الروضة الزهراء فى مناقب فاطمة الزهراء. [١]
شيخ آقا بزرگ تهرانى او را معاصر شيخ طوسى دانسته، [٢] ولى سيد هاشم بحرانى درباره او نوشته است:
الشيخ المفيد أبى سعيد محمد بن أحمد بن الحسين بن أحمد الخزاعى النيسابوري أخى المفيد عبدالرحمان بن أحمد النيسابورى ـ تلميذ الطوسى ـ و جدّ ابى الفتوح الرازى المفسر المعروف، المتغانى فى ترويج الحق و اذاعته، و نشر حقائق الدين و إعلاء كلمته. [٣]
كتاب الاربعين عن الاربعين او در سال ۱۴۱۴ق، با تحقيق شيخ محمد باقر محمودى به چاپ رسيده؛ ولى محقق، كتاب را به برادرش يعنى ابى محمد عبدالرحمن بن احمد نسبت داده است كه با نظر اصحاب تراجم و مؤلفات [٤] سازگار نيست.
على بن محمد بن احمد خزاعى
وى پدر و استاد ابوالفتوح رازى است. از او به «استاد علماء الطائفة فى عصره» تعبير شده، [٥] و دو كتاب دقايق الحقايق [٦] و مسائل المعدوم [٧] به وى نسبت داده شده است. و در مستدرك الوسائل به نقل از رياض العلماء درباره او گفته شده كه وى از أجله فضلا بوده است. [٨]

[١] روض الجنان، ج۴، ص ۳۱۹.

[٢] الذريعة، ج۱۹، ص ۲۳.

[٣] مدينة المعاجز، ج۱، ص ۳۹۲.

[٤] الذريعة، ج۱۶، ص ۱۷۷؛ كشف الحجب والاستار، ص ۳۴؛ بحارالانوار، ج ۱۰۲، ص ۲۰۴؛ مدينة المعاجز، ج۱، ص۳۹۲.

[٥] الذريعة، ج۸ ، ص ۲۳۴.

[٦] همان.

[٧] همان، ج۲۰، ص ۳۶۸.

[٨] مستدرك الوسائل، ج۳، ص ۴۸۸.