فَاسْتَبِقُواْ الْخَيْرَ تِ. [١]
الف. بشتابى و يكديگر را سبق برى به خيرات و طاعات. [٢]
ب . بشتابيد به خيرات.
وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ. [٣]
الف . و اخراج ايشان بر شما حرام است. [٤]
ب . و اين حرام است بر شما بيرون كردن ايشان.
بِالاْءِثْمِ وَ الْعُدْوَ نِ. [٥]
الف . به معصيت و ظلم و تعدى. [٦]
ب . به گناه و بيدادى.
در نمونه هاى بالا، چنان كه ملاحظه مى شود، برخى عبارات را براى آن آورده ايم كه نشان دهيم گاه ترجمه هاى درونْ تفسيرى، فارسى تراند، و برخى ديگر را براى نشان دادن كثرت كلمات عربى در آنها ذكر كرده ايم.

۳. ترجمه رسمى و مستقل قرآن

تفاوت ميان دو بخش از نثر ابوالفتوح، يعنى آن بخشى كه به مسائل فقهى و تفسيرى و لغوى مى پردازد، و آن ديگر كه به حكايات عنايت دارد، البته طبيعى مى نمايد. هر فضايى، نثر خاص خود را ايجاب مى كند. اما تفاوت ميان دو ترجمه از يك آيه به خصوص، و اصولاً تفاوت ميان نصر ترجمه مستقل آيات با بقيه نثر كتاب، چندان است كه بايد باعث شگفتى گردد. اما اينك، پس از بررسى ده پانزده ترجمه در سده هاى چهارم و پنجم هجرى. البته ديگر دچار شگفتى نمى شويم،

[١] سوره بقره، آيه ۱۴۸.

[٢] روض الجنان، ج ۲، ص ۲۱۸.

[٣] سوره بقره، آيه ۸۵ .

[٤] روض الجنان، ج ۲، ص ۴۲.

[٥] سوره بقره، آيه ۸۵ .

[٦] روض الجنان، ج ۲، ص ۴۱.