مسأله ٢٧٧ - هر گاه محرم به فتواى كسى كه ناخن گرفتن را جايز مىدادند، ناخن خود را گرفت و خون در آمد، كفاره اش بنابر احتياط (واجب) بر فتوى دهنده است.
٢٤ - دندان كندن.
مسأله ٢٧٨ - جمعى از فقهاء نظرشان اين است كه كندن دندان هر چند خون در نيايد، از محرمات احرام است و كفاره اش را يك گوسفند دانسته اند. ولى دليلش تأمل دارد و بعيد نيست اين عمل جايز باشد.
٢٥ - بر داشتن سلاح مسأله ٢٧٩ - بر داشتن سلاح مانند شمشير و نيزه و چيزهايى كه عرفا به آنها سلاح گفته مىشود بر محرم حرام است. و بعضى از فقها آلات دفاع و حفظ مانند كلاه خود وزره و سپر را سلاح خوانده اند. و اين قول احوط (واجب) است.
مسأله ٢٨٠ - بودن سلاح نزد محرم اگر حملش نكند عيبى ندارد. ولى مع ذلك تركش احوط (مستحب) است يعنى بنابر احتياط (مستحب) سلاح را نزد خود نگذارد.
مسأله ٢٨١ - حرمت حمل سلاح مختص به حال اختيار است و