٧ - عقد نكاح مسأله ٢٣٣ - ازدواج در حال احرام براى خود يا ديگرى حرام است، خواه ديگرى در حال احرام باشد يا از احرام بيرون آمده باشد و خواه عقد دائمى باشد يا منقطع يعنى ازدواج باشد يا صيغه و در تمام اين چند صورت عقد باطل خواهد بود.
مسأله ٢٣٤ - هر گاه محرم يا غير محرم زنى را براى محرم عقد نمايد و شوهر با آن زن نزديكى كند و عقد كننده و شوهر بدانند كه چنين عقدى در حال احرام حرام است، بر هر يك كفاره يك شتر واجب مىشود، و همچنين بر زن نيز واجب مىشود، اگر مىدانسته كه ازدواج در حال احرام حرام است.
مسأله ٢٣٥ - حاضر شدن در مجلس عقد و گواهى دادن بر آن بنابر قول مشهور بر محرم حرام است. و اين قول موافق احتياط (واجب) است و بعضى از فقهاء فرموده‌اند كه گواهى بر عقدى كه قبلا واقع شده نيز بر محرم حرام ‌است، ولى دليلش ظاهر نيست.
مسأله ٢٣٦ - احوط (واجب) اين است محرم خواستگارى نيز ننمايد بلى اگر زنى را قبلا طلاق داده، رجوع به او عيبى ندارد. همچنان كه خريدن كنيز عيبى ندارد، هر چند خريدنش براى لذت بردن از او باشد، و احتياط (واجب) اين است كه خريدنش به قصد استمتاع در حال احرام نباشد. و تحليل كنيز خود براى ديگرى يا قبول آن از