مسأله ٢٢٢ - هر گاه محرم بعد از وقوف در مزدلفه از روى علم و عمد با عيال خود نزديكى كند چنانچه پيش از طواف نساء باشد مانند گذشته كفاره بر او واجب مىشود ولى حجش فاسد نمىشود و هم چنين است اگر اين عملش پيش از دور پنجم طواف نساء باشد و اما اگر بعد از طواف نساء بوده، كفاره نيز ندارد.
مسأله ٢٢٣ - كسى كه از روى علم و عمد در عمره مفرده بعد از سعى با زن خود نزديكى نمايد، مانند سابق كفاره بر او واجب مىشود ولى عمره اش فاسد نمىشود. ولى اگر قبل از سعى باشد كفاره واجب است و بايد بعد از اتمام عمره تا ماه ديگر در مكه توقف نمايد سپس به يكى از مواقيت رفته و از آن جا براى عمره دوم محرم شود.
مسأله ٢٢٤ - كسى كه از احرام در آمده اگر با زن خود كه در حال احرام است نزديكى نمايد، كفاره بر زن واجب مىشود ولى مرد بايد غرامت آن را بدهد. وكفاره‌اش يك شتر است.
مسأله ٢٢٥ - شخص محرم هر گاه از روى ندانى يا فراموشى با زن خود نزديكى نمايد، عمره و حجش صحيح است و كفاره اى بر او واجب نمىشود و اين حكم نسبت به ساير محرماتى كه موجب كفاره است و ذيلا بيان مىشود نيز جارى است به اين معنى كه هر عملى كه از محرم از روى جهل و نسيان سر بزند كفاره ندارد، مگر