حكم جارى است در قرض كه بعض از ورثه اقرار به دين داشته باشند. و اگر حصه او كفايت از مصرف حج ننمايد، واجب نيست از مال شخصى خود تكميل نمايد.
مسأله ٨٢ - كسى كه مرد و حجة الاسلام بر ذمه دارد، چنانچه شخصى تبرعا به جاى او حج نمود بر ورثه واجب نيست برايش نايب بگيرند بلكه مقدار هزينه حج هم باز گشت به ورثه خواهد نمود بلى اگر وصيت به حج از ثلث خود نمايد و متبرعى حج را به جا آورد، در اين صورت هزينه حج بازگشت به ورثه نخواهد نمود، بلكه بايد در خيرات صرف يا از قبل او صدقه داده شود.
مسأله ٨٣ - كسى كه حجة الاسلام بر ذمه داشته و وصيت نموده كه از بلدش نايب گرفته شود، واجب است از بلد نايب گرفته شود، ولى مازاد بر اجرت ميقات از ثلث خارج مىشود و چنانچه فقط وصيت به حج نموده و چيزى تعيين نكند به نايب گرفتن از ميقات اكتفا مىشد، مگر در صورتى كه قرينه‌اى باشد كه مراد وى استيجار و نايب گرفتن از بلد باشد، مثل اين كه مقدارى از مال را تعيين كند كه مناسب حج بلدى باشد.
مسأله ٨٤ - هر گاه وصيت به حج بلدى باشد، ولى وصى يا وارث كسى را از ميقات اجير نمايد، در صورتى كه اجازه از مال ميت باشد اجازه باطل است وذمه ميت با عمل اجير از حج فارغ مىشود.
مسأله ٨٥ - چنانچه وصيت به حج بلدى از غير بلد خود نمايد،