مسأله ٥٤ - باذل (دهنده يا بخشنده مال) قبل از آن كه گيرنده داخل احرام شود يا بعد از آن لكن اگر بعد از دخول در احرام رجوع كند بر گيرنده واجب است حج را تا آخر به جا آورد در صورتى كه فعلا مستطيع باشد، ولو بضميمه بذل بقيه مصارف حج تا زمان رجوع و با ذل ضامن نيست آنچه را او براى اتمام حج خرج نموده است، و چنانچه باذل در بين راه از بذل خود رجوع نموده، بايد هزينه بازگشت گيرنده را بدهد.
مسأله ٥٥ - هر گاه به كسى از سهم سبيل الله زكات داده شود كه در راه حج صرف نمايد و در آن مصلحت عامه باشد، حج بر او واجب است، ولى اگر از سهم سادات، خمس يا از سهم فقرا، زكات داده شود و شرط شود كه در راه حج صرف نمايد چنين شرطى صحيح نيست پس حج هم واجب نمىشود.
مسأله ٥٦ - چنان چه به انسان مالى داده شود و با او حج نموده بعد معلوم شد كه آن مال غصبى بوده، اين حج مجزى از حجة الاسلام نخواهد بود و مالك آن مال، حق دارد به دهنده يا گيرنده رجوع نمايد. لكن اگر به گيرنده رجوع كرد، گيرنده به دهنده رجوع مىكند اگر غصب بودن را نمىدانسته. و چنانچه مىدانسته مال غصبى بوده و با آن به حج رفته، حق رجوع به دهنده ندارد.
مسأله ٥٧ - اگر كسى براى خود بدون استطاعت يا به جاى ديگرى تبرعا يا با اجاره حج نموده، حجش كفايت از حجة الاسلام