مناسك حج - بهجت، محمد تقي - الصفحة ١٤٠
فرمانبردارى خداوند متعال او را كشت هر چند به اميد اين كه بدرگاه الهى قبول باشد سپس معلوم شد چاق بوده است كفايت مىكند.
مسأله ٣٩٣ - هر گاه قربانى سالم و بى عيبى خريد و پس از خريدارى ناخوش و مريض شد يا شكستى ديد يا عيب ديگرى پيدا كرد، كشتن همان كافى نيست و لازم است تعويضش نمايد.
مسأله ٣٩٦ - كسى كه پول قربانى را دارد و قربانى گيرش نمىآيد، بايستى پول او را نزد شخص امينى امانت بگذارد كه تا آخر ماه ذى الحجه با آن پول قربانى خريده و بكشد و چنانچه ماه ذى الحجه گذشت نبايد بكشد مگر در سال بعد.
و احوط آن است كه در صورت تاخير از ذى الحجة همان سال جمع كند ميان آن و صوم ده روز.
مسأله ٣٩٧ - كسى كه نه قربانى دارد و نه پولش را، به جاى قربانى بايد ده روز روزه بگيرد، سه روزش را در حج يعنى روز هفتم و هشتم و نهم ذى الحجه را روزه بگيرد و هفت روز ديگر را در وطن خود بگيرد و سه روز اول را مىتواند پس از شروع به اعمال عمره تمتع از اول مال ذى الحجه بگيرد و بايستى پى در پى باشند.
مسأله ٣٩٨ - كسى كه بايد در حج روزه بگيرد چنانچه نتواند روز هفتم را روزه بگيرد، هشتم و نهم را روزه گرفته و روزه ديگر را پس از باز گشت از منى روزه بگيرد. و اگر روز هشتم