غير حجة الاسلام صرف شود، و احتمال برود كه آن مقدار بيشتر از ثلث است، جايز نيست تمام آن صرف شود.
احكام نيابت مسأله ١٠٠ - در نايب چند چيز معتبر است.
اول: بلوغ، يعنى نايب بايد بالغ باشد. پس حج بچه نا بالغ به جاى ديگرى كفايت نمىكند، البته در حجة الاسلام و حج هاى واجب ديگر، اگر آن بچه مميز باشد كه خوب و بد را تشخيص دهد.
خالى از رجحان نيست كه نيابت وى صحيح باشد اگر قائل به مشروعيت عبادت صبى مميز باشيم.
دوم: عقل، يعنى نايب بايد عاقل باشد، پس نيابت ديوانه از ديگرى صحيح نخواهد بود، خواه ديوانه هميشگى يا ادوارى (گاه به گاه) باشد اگر عمل در وقت ديوانگى باشد. و اما نايب شدن سفيه عيبى ندارد در صورتى كه اجير نشده باشد ولى در صورت مأذون بودن از ولى در اجير شدن اشكال ندارد.
سوم: ايمان، يعنى نايب بايد مؤمن (علاوه بر خدا و پيغمبر، دوازده امام را نيز قبول داشته) باشد.
پس نيابت غير مؤمن كافى نيست، هر چند عمل را بر طبق مذهب ما بجا آورد.
چهارم: آن كه ذمه نايب در سال نيابت مشغول به حج واجب كه وجوب آن منجز و حتمى باشد مثل وجوب حج به سبب استطاعت يا نذر و شبه آن نباشد و اظهر آن است كه در صورت