اعم از تمام و اتمام به جا آورد به اين معنى كه چنين نيت كند كه اگر يك طرف طواف كامل بر من واجب است، كه اين طواف است و اگر به جا آوردن كمبود طواف سابق بر من واجب است، هر مقدار از اين طواف كمبود او را تكميل مىكند بكند و باقيمانده زيادى باشد. و اين در صورتى است كه وقت گنجايش اين كار را داشته باشد و در غير اين صورت سعى و تقصير نموده و براى حج محرم شود و لازم است پس از بازگشت از منى و قبل از طواف حج، قضاى طواف عمره را به نحوى كه گفته شد به جا آورد.
مسأله ٢٩٥ - هر گاه زن پس از طواف و پيش از نماز آن، يعنى بين طواف و نمازش، حيض شود طوافش صحيح است و نماز طواف را پس از پاكى و غسل به جا آورد. و چنانچه وقت نداشت سعى و تقصير را به جا آورده و نماز طواف را پيش از طواف حج قضا نمايد.
مسأله ٢٩٦ - هر گاه زنى پس از طواف و نمازش احساس نمود كه حيض دارد و نداند كه پيش از طواف يا پيش از نماز يا در اثناء بوده يا بعد از نماز رخ داده، در اين صورت بنابر صحت طواف و نماز بگذارد. و چنانچه بداند كه قبل از نماز حادث شده و وقتش هم تنگ است، سعى و تقصير نموده و نماز را تا پس از پاكى تأخير بيندازد و عمره اش صحيح است.
مسأله ٢٩٧ - هر گاه زنى به مكه رسيد و مى توانست اعمال