جهاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩

« الذین آمنوا ان الله لا یحب کل خوان کفور . اذن للذین یقاتلون بانهم‌ ظلموا و ان الله علی نصرهم لقدیر . الذین اخرجوا من دیارهم بغیر حق الا ان‌ یقولوا ربنا الله و لو لا دفع الله الناس بعضهم ببعض لهدمت صوامع و بیع‌ و صلوات و مساجد یذکر فیها اسم الله کثیرا و لینصرن الله من ینصره ان‌ الله لقوی عزیز . الذین ان مکناهم فی الارض اقاموا الصلوه و آتوا الزکوه‌ و امروا بالمعروف و نهی عن المنکر و لله عاقبه الامور ».
چه آیات عجیبی است ، اینها اولین آیاتی است که در قرآن راجع به‌ تشریع جهاد آمده است .

مسلمین در مکه

این مقدمه را عرض کنم : چنانکه میدانیم وحی بر پیغمبر اکرم در چهل‌ سالگی در مکه نازل شد و سیزده سال در مکه اقامت داشت و در آن سیزده سال‌ چه خود ایشان و چه اصحاب ایشان فوق‌العاده در تحت شکنجه کفار قریش‌ بودند ، بطوریکه عده‌ای مجبور شدند پس از استجازه از رسول اکرم از مکه‌ مهاجرت کنند ، هجرت کردند و رفتند به حبشه . مسلمین مکرر از پیغمبراکرم‌ اجازه می‌خواستند که از خودشان دفاع کنند و پیغمبر اکرم تا سیزده سال که‌ در مکه بود اجازه نداد ، که این هم فلسفه‌ای دارد . تا آنکه کار فوق‌العاده‌ سخت شد و از طرف دیگر اسلام در خارج از مکه نفوذ کرد ، از آنجمله در مدینه ، و عده‌ای قلیل از اهل مدینه مسلمان شدند و آمدند و با پیغمبراکرم‌ بیعت کردند و متعهد شدند که اگر ایشان بمدینه بیایند از ایشان حمایت‌ کنند . پیغمبر اکرم هجرت کردند و مسلمین هم تدریجا مهاجرت کردند و در مدینه برای اولین بار یک مرکز مستقل بوجود آمد . سال اول هم اجازه دفاع‌ داده نشد . در سال دوم هجرت بود که برای اولین بار آیات

---

١ - سوره حج - آیات ٤١ - ٣٨