جهاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦١
تخصیص یعنی ابا دارد از استثنا ، آهنگ این عموم آهنگی است که نمیتواند استثنا بپذیرد ، مثلا در قرآن آمده است : « و ان تشکروا یرضه لکم »( زمر - ٧ ) . اگر شاکر الهی باشید خدا میپسندد . این کلی استثنا نمیپذیرد ، یعنی ممکن نیست یک وقت انسانی واقعا شاکر باشد ولی خدا نپسندد نه این دیگر چیزی نیست که در یک مورد بالخصوص طور دیگر باشد مگر اینکه شکر نباشد . حالا در باب ناسخ و منسوخ هم همین جور است ، بعضی از آهنگهاست که اساسا نسخ پذیر نیست چون نسخ معنایش این است که منسوخ یک امر موقت است یعنی آهنگ آهنگی است که موقت بودن را نمیپذیرد ، این اگر باشد باید همیشگی باشد ، چطور ؟ حالا برایتان مثالی میزنم . مثلا اگر در قرآن وارد شده که : « لا تعتدوا ان الله لا یحب المعتدین »( بقره - ١٩٠ ) . یعنی متجاوز نباشید که خدا تجاوزکاران را دوست نمیدارد . اینجا یک عمومی دارد از نظر افراد و یک استمراری دارد از نظر زمان . آیا این عام را ما میتوانیم استثنا برایش قائل شویم بگوئیم خدا ظالم را دوست نمیدارد مگر بعضی از ظالمان را ؟ ! یعنی قدوسیت الوهیت از یک طرف و پلیدی ظلم از طرف دیگر چیزی نیست که قابل جوش خوردن باشد که بگوئیم خدا تجاوزکنندگان را دوست نمیدارد مگر آقای فلانکس و آقای فلانکس را . این عام " مگر " نمیپذیرد این مثل روزه گرفتن نیست که میگویند آقا روزه بگیر " مگر " اینکه این چنین باشی . خوب ممکن است در یک شرایطی انسان روزه نگیرد اما ظلم چیزی نیست که بگوئیم در یک شرائطی ظلم بکن در یک شرایطی ظلم نکن هر جا که ظلم باشد نباید کرد از هر که میخواهد باشد از پیغمبر خدا ظلم ناستوده است ، مثل معصیت و نافرمانی است خدا هیچ معصیتکاری را دوست