جهاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠

جهاد که همین آیات است نازل شد . ببینید لحن آیات این است : « ان‌ الله یدافع عن الذین آمنوا ». خدا از اهل ایمان دفاع میکند خدا خیانت‌ کارهای کافر پیشه را دوست نمیدارد ، اشاره باینکه اینها بشما خیانت‌ کردند ، اینها کفران نعمت کردند آنوقت می‌فرماید : « اذن للذین یقاتلون‌ بانهم ظلموا ». اجازه داده شد باین مردمی که دیگران به جنگ اینها آمدند ، که بجنگند . یعنی ای مسلمانان حالا که کافران بجنگ شما آمده‌اند پس‌ بجنگید ، این درست حالت دفاع است . چرا این اجازه داده شد بدلیل اینکه‌ مظلوم باید از خودش دفاع کند بعد هم وعده یاری میدهد : « و ان الله علی‌ نصرهم لقدیر . الذین اخرجوا من دیارهم بغیر حق الا ان یقولوا ربنا الله . ما با این مردم که آنها را از شهر و دیار خودشان بناحق بیرون کردند و جرمی نداشتند جز اینکه می‌گفتند پروردگار ما خدا است اجازه جهاد میدهیم ، جرمشان این بود که گفتند : « ربنا الله ». چنین مردمیرا ما اجازه میدهیم‌ بجنگند . ببینید لحن چقدر لحن دفاع است . بعد فلسفه کلی جهاد را ذکر میکند ، عجیب است قرآن در بیان کردن حقایق و در اینکه نکاترا یادآوری میکند . بعد که این جمله را میگوید کانه قرآن مواجه شده با همین سؤالات و اشکالاتیکه مسیحیها میکنند که ای قرآن تو کتاب آسمانی هستی ، تو یک‌ کتاب دینی‌ای ، تو چگونه اجازه جنگ میدهی ؟ جنگ بد چیزیست ، تو همه‌اش‌ بگو صلح ، بگو صفا ، بگو عبادت . قرآن میگوید : نه ، اگر در مواقعی که تهاجم از نقطه مقابل شروع میشود این طرف دفاع نکند سنگ روی سنگ بند نمیشود ، تمام مراکز عبادت هم از میان میرود : « ولو لا دفع الله الناس بعضهم ببعض لهدمت صوامع و بیع و صلوات و مساجد یذکر فیها اسم الله ».