زندگی جاوید یا حیات اخروی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٤

اگر جهان آخرت که جهان جاودانگی است نبود ، جهان مقصد نهایی نداشت‌ که واقعا مقصد باشد نه (( مرحله )) و (( منزل )) ، گردش روزگار چیزی از نوع سرگشتگی بود و به‌اصطلاح قرآن خلقت و آفرینش (( عبث )) و (( باطل )) و (( لعب )) بود . اما پیامبران آمده‌اند که جلو این اشتباه اساسی را بگیرند و ما را به حقیقتی آگاه سازند که ندانستن آن سراسر هستی را در نظر ما پوچ و بی‌معنی می‌کند و اندیشه پوچی را در مغز ما رسوخ می‌دهد . با رسوخ‌ اندیشه پوچی ، و به عبارت دیگر با پوچ پنداری ، خود ما به صورت موجودی‌ پوچ و بی‌معنی و بی هدف درمی‌آییم . یکی از آثار ایمان و اعتقاد به عالم‌ آخرت این است که ما را از پوچ پنداری و پوچ بودن نجات می‌بخشد و به ما و اندیشه و هستی ما معنی می‌دهد .