زندگی جاوید یا حیات اخروی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣

خداست آن که بادها را فرستاد ، پس ابری را پراکنده و دگرگون کرد ، سپس آن ابر را به سوی سر زمین مرده‌ای راندیم و آنگاه زمین را که مرده‌ بود زنده کردیم ، زنده شدن در قیامت نیز چنین است . نیز در سوره حج آیات ٥ - ٧ می‌فرماید : « و تری الارض هامده فاذا انزلنا علیها الماء اهتزت و ربت و انبتت‌ من کل زوج بهیج ٠ ذلک بان الله هو الحق و انه یحیی الموتی و انه علی کل‌ شی‌ء قدیر ٠ و ان الساعه آتیه لا ریب فیها و ان الله یبعث من فی القبور . زمین را می‌بینی در حالی که افسرده و مرده و ساکن است ، اما همینکه‌ باران بر آن فرود آوردیم ، به جنبش آید و برآید و از هر نوع گیاه بهجت‌ افزا برویاند . آن بدان جهت است که منحصرا ذات خدا حق است و او مرده‌ها را زنده می‌کند و او بر همه چیز تواناست و قیامت آمدنی است بدون‌ شک ، و خداوند آنان را که در قبرها خوابیده‌اند بر می‌انگیزاند . آیات دیگر از این قبیل که قیامت را خارج از نظام موت و حیات عالم‌ هستی که نمونه کوچکش را در زمین می‌بینیم ، نمی‌داند فراوان است و ما به‌ همین دو آیه قناعت می‌کنیم . تفاوت این گروه آیات با گروه اول در این است که تنها به قادر بودن‌ خداوند تکیه نمی‌کند بلکه نمونه مشابه می‌آورد که در جهان محسوس قدرت‌ خداوند به همین صورت تجلی کرده و عمل نموده است . ج . گروه سوم آیاتی است که قیامت را امر ضروری و حتمی معرفی می‌کند و نبود آنرا مستلزم یک امر ناروا ( محال ) درباره ذات خداوند می‌داند .