زندگی جاوید یا حیات اخروی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦
شما با کشته شدگان و مردگان سخن میگویید ! مگر اینها سخن شما را درک میکنند ؟ فرمود : آنها اکنون از شما شنواترند . از این حدیث و امثال آن استفاده میشود که با آنکه با مرگ میان جسم و جان جدایی واقع میشود ، روح علاقه خود را با بدن که سالها با او متحد بوده و زیست کرده بکلی قطع نمیکند . امام حسین ( علیه السلام ) در روز دهم محرم پس از آنکه نماز صبح را با اصحاب به جماعت خواند ، برگشت و خطابه کوتاهی برای اصحاب و یاران ایراد کرد . در آن خطابه چنین گفت : اندکی صبر و استقامت ، مرگ جز پلی نیست که شما را از ساحل درد و رنج به ساحل سعادت و کرامت و بهشتهای وسیع عبور میدهد . در حدیث است که مردم خوابند ، همینکه میمیرند بیدار میشوند . مقصود این است که درجه حیات ، بعد از مردن از پیش از مردن کاملتر و بالاتر است . همان طور که انسان در حال خواب از درجه درک و احساس ضعیفی برخوردار است ، حالتی نیمه زنده و نیمه مرده دارد و هنگام بیداری آن حیات کاملتر میشود ، همچنین حالت حیات انسان در دنیا نسبت به حیات برزخی درجهای ضعیفتر است و با انتقال انسان به عالم برزخ کاملتر میگردد . لازم است دو نکته را در اینجا یادآوری کنیم : الف . مطابق آنچه از روایات و اخبار پیشوایان دین رسیده است در عالم برزخ فقط مسائلی که انسان باید بدانها اعتقاد و ایمان داشته باشد مورد پرسش و رسیدگی واقع میشود ، رسیدگی به سایر مسائل موکول به قیامت است .