زندگی جاوید یا حیات اخروی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨

قرآن کریم که ما را از حادثه بزرگ قیامت آگاه کرده است ظهور این‌ حادثه بزرگ را مقارن با خاموش شدن ستارگان ، بی‌فروغ شدن خورشید ، خشک‌ شدن دریاها ، هموار شدن ناهمواریها ، متلاشی شدن کوهها و پیدایش لرزشها و غرشهای عالمگیر و دگرگونیها و انقلابات عظیم و بی‌مانند بیان کرده است . مطابق آنچه از قرآن کریم استفاده می‌شود تمامی عالم به سوی انهدام و خرابی‌ می‌رود و همه چیز نابود می‌شود و بار دیگر جهان نوسازی می‌شود و تولیدی دیگر می‌یابد و با قوانین و نظامات دیگر که با قوانین و نظامات فعلی جهان‌ تفاوتهای اساسی دارد ، ادامه می‌یابد و برای همیشه باقی می‌ماند . قیامت در قرآن کریم با نامها و عنوانهای مختلف خوانده شده است که هر کدام نشان دهنده وضع مخصوص و نظام مخصوص حاکم بر آن است . مثلا از آن‌ جهت که همه اولین و آخرین در یک سطح قرار می‌گیرند و ترتیب زمانی آنها از بین می‌رود ، " روز حشر " یا " روز جمع " یا " روز تلاقی " خوانده‌ شده است و از آن جهت که باطنها آشکار و حقایق بسته و پیچیده باز می‌شوند ، " « یوم تبلی السرائر »" یا " روز نشور " نامیده شده است و از آن‌ جهت که فنا ناپذیر است و جاوید است ، " « یوم الخلود »" ، و از آن‌ جهت که انسانهایی سخت در حسرت و ندامت فرو می‌روند و احساس غبن‌ می‌کنند که چرا خود را برای چنین مرحله‌ای آماده نکرده‌اند ، " « یوم‌ الحسره »" یا " « یوم التغابن »" ، و از آن جهت که بزرگترین خبرها و عظیم‌ترین حادثه‌هاست " « نبا عظیم »" خوانده شده است .