زندگی جاوید یا حیات اخروی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢

آیاتی که دلالت می‌کند که انسان در فاصله مرگ و قیامت از نوعی حیات‌ برخوردار است و در آن حال شدیدا احساس می‌کند ، گفت و شنود دارد ، لذت‌ و رنج و سرور و اندوه دارد و بالاخره از نوعی زندگانی سعادت آمیز [ یا شقاوت آلود ] برخوردار است ، زیاد است . مجموعا در حدود ١٥ آیه است‌ که در قرآن کریم به نحوی از انحاء یک جریان حیاتی را یاد کرده است که‌ می‌رساند در فاصله بین مرگ و قیامت از یک حیات کامل برخوردار است .
این آیات بر چند گونه است : . ١ آیاتی که جریان یک سلسله گفت و شنودها میان انسانهای صالح و نیکوکار و یا انسانهای فاسد و بدکار را با فرشتگان الهی یاد می‌کند که‌ بلافاصله بعد از مرگ صورت می‌گیرد . این گونه آیات زیاد است . آیه ٩٧ از سوره نساء و آیه ١٠٠ از سوره مؤمنون - که قبلا هر دو آیه را نقل و ترجمه کردیم - از این گونه آیات است . . ٢ آیاتی که علاوه بر مضمون آیات بالا رسما می‌گویند که فرشتگان پس از آن گفت و شنودها به صالحان و نیکوکاران می‌گویند از این پس از نعمتهای‌ الهی بهره گیرید ، یعنی آنها را در انتظار رسیدن قیامت کبری نمی‌گذارند .
دو آیه ذیل مشتمل بر این مطلب است : « الذین تتوفاهم الملائکه طیبین‌ یقولون سلام علیکم ادخلوا الجنه بما کنتم تعملون »[١] .
آنان که در حالی که پاکیزه‌اند فرشتگان آنان را تحویل می‌گیرند و فرشتگان‌ به آنها می‌گویند : درود بر شما ! همانا به موجب کردارهای شایسته‌تان وارد بهشت گردید .