زندگی جاوید یا حیات اخروی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢

می‌گیرد ، یعنی از جنس عالمی دیگر می‌شود که عالم ماورای طبیعت است . با مرگ ، روح یا نفس به نشئه‌ای که از سنخ و نشئه روح است منتقل می‌شود و به تعبیر دیگر ، هنگام مرگ ، آن حقیقت مافوق مادی بازستانده و تحویل‌ گرفته می‌شود .
قرآن کریم در برخی آیات دیگر که درباره خلقت انسان بحث کرده و مربوط به معاد و حیات اخروی نیست ، این مطلب را گوشزد کرده که در انسان‌ حقیقتی هست از جنس و سنخ ماورای جنس آب و گل . درباره آدم اول می‌گوید : « و نفخت فیه من روحی »[١] .
از روح خود در او دمیدم .
مساله روح و نفس و بقای روح پس از مرگ از امهات معارف اسلامی است‌ . نیمی از معارف اصیل غیر قابل انکار اسلامی بر اصالت روح و استقلال آن‌ از بدن و بقاء بعدالموت آن استوار است ، همچنانکه انسانیت و ارزشهای‌ واقعی انسانی بر این حقیقت استوار است و بدون آن ، همه آنها موهوم محض‌ است .
تمام آیاتی که صریحا زندگی بلافاصله پس از مرگ را بیان می‌کنند که‌ نمونه‌هایی از آنها در اینجا آورده و می‌آوریم دلیل است که قرآن روح را واقعیتی مستقل از بدن و باقی بعد از فنای بدن می‌داند .
برخی می‌پندارند که از نظر قرآن ، روح و نفسی در کار نیست ، انسان با مردن پایان می‌پذیرد ، یعنی پس از مرگ شعور و