حديث غدير - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧

حديث غدير سند گوياى ولايت‌

حديث غدير يكى از دلايل روشن ولايت و خلافت بلافصل اميرمؤمنان على عليه السلام بعد از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله است. كه محقّقان اهمّيّت خاصّى براى آن قائل هستند.
متأسّفانه كسانى كه درباره ولايت آن حضرت گرفتار پيش داورى هستند، گاهى سند حديث را پذيرفته و در دلالت آن ترديد مى‌كنند، و گاه ناآگاهانه سند آن را زير سؤال مى‌برند.
براى روشن شدن ابعاد مختلف اين حديث، لازم است درباره هر دو موضوع با ذكر مدارك موثّق و معتبر سخن بگوييم:
***
دورنماى غدير
مراسم «حجّةالوداع» در ماه آخر سال دهم هجرت به پايان رسيد، مسلمانان، اعمال حج را از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آموختند و در اين هنگام، پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله تصميم گرفت، مكّه را به عزم مدينه ترك گويد. فرمان حركت صادر شد، هنگامى كه كاروان به سرزمين «رابغ» «١»
كه در ده ميلى «٢» «جحفه» «٣»
قرار دارد، رسيد؛ جبرئيل، امين وحى، در نقطه‌اى به نام «غدير خم» فرود آمد، و حضرت را با آيه زير مورد خطاب قرار داد: