حديث غدير - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢

هم مى‌خورد، آيا چنين نيست؟
***
گواه پنجم:
پيامبر صلى الله عليه و آله در آغاز خطابه خود، از مرگ و رحلت خويش سخن مى‌گويد و مى‌فرمايد: «إنّي أَوْشَكُ أَنْ ادْعى‌ فَاجِيبَ؛ نزديك است دعوت حق را لبيك بگويم.» «١»

اين جمله حاكى از آن است كه پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خواهد براى پس از رحلت خود چاره‌اى بينديشد و خلائى را كه از رحلت آن حضرت پديد مى‌آيد، پر كند. آنچه مى‌تواند چنين خلائى را پر كند، تعيين جانشينى است لايق و عالم كه زمام امور را پس از رحلت آن حضرت به دست بگيرد، نه چيز ديگر.
هرگاه ولايت را به غير خلافت تفسير كنيم، رابطه منطقى كلمات پيامبر صلى الله عليه و آله به طور آشكار به هم مى‌خورد، در حالى كه او از فصيح‌ترين و بليغ‌ترين سخن‌گويان است. چه قرينه‌اى از اين روشن‌تر براى مسأله ولايت پيدا مى‌شود؟
***
گواه ششم:
پيامبر صلى الله عليه و آله پس از جمله «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ ...» چنين فرمود:
«اللَّهُ أَكْبَرُ عَلى‌ إكْمالِ الدِّينِ وَ إتْمامِ النِّعْمَةِ وَ رِضَى الرَّبِّ بِرِسالَتِى وَ الْوِلايَةِ لِعَلىٍّ مِنْ بَعْدِى؛ اللّه اكبر! بر كامل نمودن اين دين