شرح حديث حقيقت - ابن همام شيرازي - الصفحة ٢٢٣

درباره شمس الدين محمّد گويد: { او بُوَد سلطان درويشان كنون او بُوَد اصحاب حقّ را رهنمون } { شيخ شمس الدين محمّد ، نام او فقر ، اتمام است در ايّام او } اين مثنوى نيز بر وزن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن ، سروده شده است . به علّت پارگى بالاى صفحه ابتداى آن مشخص نشد. از آغاز آن است: { آن كه فضلش هست بى حدّ و كران آن كه الطافش نيايد در بيان } در ابتداى نسخه نيز ديباچه اى در مناجات و مقدمه اى در مباحث عرفانى و سبب نظم كتاب ، با نثرى زيبا و مسجّع ، آورده است.

٣ . روش تصحيح و تحقيق

از شرح و نظم «حديث حقيقت» اثر ابن همام ، تنها يك نسخه شناسايى شده كه به شماره ٢/٢٦٥٤ در فهرست نسخ خطّى كتاب خانه مركزى دانشگاه تهران از آن ياد شده است. مرحوم محمدتقى دانش پژوه ، در فهرست كتاب خانه دانشگاه تهران (به علّت افتادگى برگ هاى نسخه) آن را رساله اى جداگانه پنداشته است؛ [١] ولى در نگاه نخستين به نسخه ، دريافتيم كه شرح «حديث حقيقت» ، در واقعْ جزئى است از مثنوى بلندى