سيماي حج و عمره در قرآن و حديث

سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٩

١٨٥.موسى بن قاسم : به نيابت از امام حسين عليه السلام، روز پنجم به نيابت از امام سجّاد عليه السلام، روز ششم به نيابت از امام باقر عليه السلام ، روز هفتم به نيابت از امام صادق عليه السلام ، روز هشتم از سوى جدّ شما موسى بن جعفر عليه السلام ، روز نهم به نيابت از پدرت على بن موسى عليه السلام، روز دهم، به نيابت از شما ، سرورم . و اينان كسانى اند كه به ولايتشان معتقدم (و دين من ، ولايت اينان است). حضرت فرمود: در اين صورت، به دينى معتقدى كه خداوند، جز آن را از بندگانش نمى پذيرد . عرض كردم : گاهى هم از سوى مادرتان حضرت فاطمه عليهاالسلامطواف كرده ام ، گاهى هم نه . فرمود : اين را زياد انجام بده ، اين برترين كارى است كه انجام مى دهى ، ان شاء اللّه . [١]

١٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله . در روز غدير . فرمود : (اى مردم!) خانه خدا را با كمال ديندارى و دين شناسى زيارت كنيد و از آن مكان هاى مقدّس ، جز با توبه و رها ساختن (گناه) ، بازنگرديد . [٢]

٧ / ٣

آنچه پس از حج شايسته است

الف . وداع با خانه خدا

١٨٧.قثم بن كعب : امام صادق عليه السلام به من فرمود : آيا پيوسته به حج مى روى؟ گفتم : آرى . فرمود : آخرين ديدارت با كعبه ، اين باشد كه دست بر درِكعبه نهاده ، مى گويى : «بينوايى بر درگاه توست، پس بهشت را به او عطا كن». [٣]


[١] كافى : ٤/٣١٤/٢ .[٢] احتجاج : ١/١٥٦/٣٢ از علقمه از امام باقر عليه السلام .[٣] كافى : ٤/٥٣٢/٥ .