١٥٦.امام صادق عليه السلام : رسيده است كه درهاى آسمان ، آن شب به روى صداهاى مؤمنان بسته نمى شود ، برايشان همهمه اى است ، همچون همهمه زنبوران عسل . خداى متعال مى فرمايد ، «من پروردگار شمايم وشما بندگان منيد . حقّ مرا ادا كرديد و بر من حق است كه دعايتان را مستجاب كنم» . و آن شب خداوند ، گناهان هركه را بخواهد مى آمرزد و هركه را بخواهدمى بخشايد . [١]

١٥٧.امام صادق عليه السلام: سنگ هاى جمرات را از مشعر بردار، اگر از محلّ وسايلت در «منى» هم بردارى، تو را كفايت مى كند. [٢]

٦ / ٤

فرود آمدن در منى

الف . كوچ از مشعرالحرام

١٥٨.معاوية بن عمّار از امام صادق عليه السلام روايت مى كند كه فرمود : چون كوه ثبير براى تو آشكار شود و شتر ، جاى گام خود را ببيند ، كوچ كن . امام صادق عليه السلامفرمود : مردم در جاهليّت . مى گفتند : ثبير بتاب، تا غارت كنيم، منظورشان روشنى آفتاب بود . پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهبر خلاف عادت اهل جاهليّت كوچ مى كرد . آنان با اسب تاختن و شتر دواندن كوچ مى كردند و رسول خدا صلى الله عليه و آله بر خلاف آنان با آرامش و وقار كوچ مى كرد . پس با ياد خدا و استغفار كوچ كن ، ذكر خدا را بر زبانت جارى ساز و چون به وادى محسّر رسيدى . كه وادى بزرگى بين مشعر و مناست و به منى نزديكتر است . پس شتابان از آن بگذر ؛ زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله

[١] كافى : ٤/٤٦٨/١ از حلبى .[٢] كافى : ٤/٤٧٧/٣ .