سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨١

١٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خاطر نيكو كارشان بخشيدم و به نيكو كارانشان ، هرچه را كه از من خواستند، عطاكردم، جز گناهانى را كه ميان خودشان دارند (حق الناس) . [١]

ج . ادب حضور

١٤٧.ابو بلال مكّى : امام صادق عليه السلامرا در عرفات ديدم كه پنجاه هسته [٢] آورده بود و با سوره «قل هو اللّه احد» نماز مى خواند . صد ركعت نماز ، با «قل هو اللّه احد» خواند و با «آية الكرسى» به پايان برد . عرض كردم: فدايت شوم! هيچ يك از شما را نديده ام كه اينجا اين نماز را بخواند . فرمود: در اين مكان ، هيچ پيامبر يا وصىِّ پيامبرى حضور نيافته ، مگر اينكه اين نماز را خوانده است . [٣]

١٤٨.امام صادق عليه السلام : نماز را زود مى خوانى و بين دو نماز [ظهر و عصر] جمع مى كنى، تا دلت براى دعا فارغ و آسوده باشد؛ چرا كه آن روز ، روز دعا و خواستن است . با آرامش و وقار ،به موقف مى آيى ، خدا را ستايش و تمجيد كن و «لا اله الاّ اللّه » بگو و لبّيك و ثنايش گو و صد بار اللّه اكبر ، الحمد للّه و سبحان اللّه بگو ، صد بار قل هو اللّه بخوان و هرچه مى خواهى دعا بخوان و بكوش ، كه آن روز ، روز نيايش و دعاست و از شيطان رانده شده به خداوند پناه ببر؛ زيرا محبوبترين جا نزد شيطان براى غافل ساختن تو ، همان مكان است . از اينكه مشغول تماشاى مردم شوى بپرهيز ، به خودت بپرداز و از