سيماي حج و عمره در قرآن و حديث

سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٥

١٣٥.محمد بن عبيداللّه : كرد؟ فرمود: هرگاه چنين بود، پس با دستت به آن اشاره كن. [١]

د . دعاهاى طواف

١٣٦.عبداللّه بن سائب : رسول خدا صلى الله عليه و آله را بين ركن يمانى و حجر الأسود ديدم كه مى گفت : «ربّنا آتنا في الدنيا حسنةً وفي الآخره حسنة وقنا عذاب النار؛ خدايا در دنيا به ما نيكى عطا كن، در آخرت هم به ما نيكى عطا كن و ما را از دوزخ نگهدار» . [٢]

١٣٧.امام صادق عليه السلام: گرد خانه خدا، هفت دور طواف كن. در طواف مى گويى : «خدايا! تو را به آن نامت مى خوانم، كه با آن، بر سينه درياها و بر جاده هاى زمين راه مى روند و به آن نامى كه عرش تو از آن به اهتزاز در مى آيد و به نامى كه گام هاى فرشتگانت از آن به لرزه مى افتد و به نامى كه موسى عليه السلام از سوى وادى طور ، تو را با آن صدا كرد و جوابش دادى و محبتى از خويش را بر او گستراندى و به نامى مى خوانمت كه به خاطر آن، گذشته و آينده محمد صلى الله عليه و آله را بخشودى و نعمتت را بر او تمام ساختى ، از تو مى خواهم كه با من چنين و چنان كنى» (هردعايى كه مى خواهى بكن) . و هر بار كه به در كعبه رسيدى ، بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهدرود فرست و بين ركن يمانى و حجر الأسود ، مى گويى : «پروردگارا! در دنيا و آخرت به ما نيكى عطا كن و از عذاب آتش ، نگاهمان دار» . و در طواف بگو «خداوندا! به تو نيازمندم ، بيمناك و پناهنده ام ، نه جسمم را


[١] كافى : ٤/٤٠٥/٧ .[٢] مسند ابن حنبل : ٥/٢٥١/١٥٣٩٩ .