سيماي حج و عمره در قرآن و حديث

سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٨

ج . كمك به همراهان

١٨٣.اسماعيل خثعمى: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: وقتى ما به مكّه مى رسيم،همراهان ما به طواف مى روند و مرا براى نگهدارى وسايلشان مى گذارند. فرمود: پاداش تو، بيش از آنان است. [١]

د . مواظبت از ره توشه

١٨٤.يعقوب بن سالم : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : همراه من درهم هايى است كه روى آن ها تصوير است و من در حال احرامم ، آن ها را در هميانم نهاده به كمر مى بندم . حضرت فرمود : عيبى ندارد . مگر نه اينكه آن ها خرجى توست و پس از خداى متعال ، تكيه ات به آن هاست؟ . [٢]

ه . طواف به نيابت از امامان

١٨٥.موسى بن قاسم : به امام جواد عليه السلامعرض كردم : تصميم گرفتم به نيابت از شما و پدرتان طواف كنم ، ولى به من گفته اند : به نيابت از اوصيا، طواف نمى كنند . حضرت فرمود: «چرا، هرچه مى توانى طواف كن، جايز است» . سه سال بعد ، به آن حضرت عرض كردم: پيشتر از شما درباره طواف به نيابت شما و پدرتان اجازه گرفتم ، اجازه داديد و من از سوى شما طواف بسيار كردم . سپس چيزى بر دلم افتاد و به آن عمل كردم . پرسيد : چه بود؟ گفتم : يك روز از جانب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله طواف كردم . حضرت سه بار فرمود : صلى اللّه على رسول اللّه : درود خدا بر پيامبر . ، سپس روز دوم به نيابت از امير المؤمنين عليه السلام ، روز سوم به نيابت از امام حسن عليه السلام ، روز چهارم


[١] كافى : ٤/٥٤٥/٢٦ .[٢] من لا يحضره الفقيه : ٢/٢٨٠/٢٤٤٩ .