سيماي حج و عمره در قرآن و حديث

سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٧

و . پاكيزگى ره توشه

١٨٠.شيخ صدوق : هرگاه امام سجّاد براى حج و عمره به سفر مكّه مى رفت ، از بهترين رهتوشه ها با خود بر مى داشت ، از بادام ، شكر ، و آرد نرم و ترش و شيرين . [١]

٧ / ٢

آنچه در مراسم حجّ شايسته است

الف . تقوا

١٨١.امام صادق عليه السلام: هرگاه احرام بستى ، پس بر تو باد تقواى خدا ، فراوان ياد خدا نمودن ، كم سخن گفتن . مگر به نيكى . چرا كه كمال حج وعمره آنست كه انسان زبان خويش را نگهدارد ، مگر از خير ، همانگونه كه خداى متعال فرموده است: «پس در ماه هاى حج، هركه حج را بر خود واجب كند، پس در حج، رَفَث و فسوق و جدال نيست». رفث،آميزش است و فسوق دروغ و دشنام است و جدال ، اين است كه انسان بگويد : نه واللّه ، آرى واللّه . [٢]

ب . خوشخويى

١٨٢.امام باقر عليه السلام: چه بهره مى برد كسى كه اين راه را مى پيمايد، اگر اين سه خصلت در او نباشد: پرهيزكاريى كه او را از نافرمانى هاى خدا بازدارد، بردباريى كه به وسيله آن بر خشم خود مالك شود و همراهى خوب با مصاحبان خود. [٣]


[١] من لا يحضره الفقيه : ٢/٢٨٢/٢٤٥٥ .[٢] كافى : ٤/٣٣٧/٣ .[٣] كافى : ٤/٢٨٦/٢ از محمد بن مسلم .