سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٦

١٧٥.امام صادق عليه السلام : دو گونه حج است : حجى براى خدا و حجى براى مردم . پس كسى كه براى خدا حج گزارد ، خداوند پاداش او را بهشت قرار مى دهد و كسى كه براى مردم حج كند ، در قيامت پاداش او بر عهده مردم است . [١]

ج . شتاب

١٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى مكّه رفتن، شتاب كنيد ؛ زيرا كسى نمى داند چه برايش پيش مى آيد ، بيمارى و يا كارى . [٢]

د . يادگرفتن مناسك حجّ

١٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مناسك خود را بياموزيد، كه جزو دين شماست. [٣]

١٧٨.ابن عمر: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله يك روز قبل از ترويه براى مردم خطبه مى خواند و آنان را از مناسكشان آگاه مى كرد. [٤]

ه . حلال كردن مال

١٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه كسى با خرجى پاك براى حج بيرون آيد و پا در ركاب نهد و بگويد: «لبّيك اللّهم لبّيك»، يك منادى از آسمان او را ندا دهد: «لبّيك و سعديك». توشه ات حلال و مركبت حلال و حج تو پذيرفته است و تو بدون گناهى. و اگر با خرجى ناپاك بيرون آيد و پا در ركاب نهد و لبّيك گويد، يك منادى از آسمان ندايش دهد، لا لبيك و لا سعديك، رهتوشه ات حرام، خرجى ات حرام، و حج تو گناه آلود و نامقبول است. [٥]