سيماي حج و عمره در قرآن و حديث

سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٥

٦ / ٣

وقوف در مشعرالحرام

الف . كوچ از عرفات

«اشكالى بر شما نيست كه در پى فضل و احسان پروردگارتان باشيد . پس چون از عرفات كوچ كرديد ، خدا را نزد مشعرالحرام ياد كنيد و به ياد او باشيد ، آنگونه كه شما را هدايت كرد و پيش از آن از گمراهان بوديد» . [١]

١٥٢.ابن عبّاس : روز عرفه ، همراه پيامبر صلى الله عليه و آله از عرفات كوچ كردم . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از پشت سرش سر و صداى زيادى شنيد كه بر شتران مى زدند و سر و صدا مى كردند . با شلاّقى كه در دستش بود به آنان اشاره كرد و فرمود : «اى مردم! آرامش داشته باشيد ، نيكى ، در تند تاختن نيست» . [٢]

١٥٣.امام صادق عليه السلام : هركس بر «مأزمين» (دو تنگه سر راه مشعر) بگذرد و در دلش تكبّر نباشد ، خداوند (با نظر رحمت) به او مى نگرد . پرسيدم : كبر چيست؟ فرمود : مردم را برنجاند و حق را نپذيرد . و فرمود : دو فرشته گمارده شده در مأزمين مى گويند : «به سلامت! به سلامت!» . [٣]

ب . پاداش وقوف در مزدلفه

١٥٤.بلال بن رباح: صبحگاه مزدلفه پيامبر به من فرمود: اى بلال! مردم را ساكت كن، يا بگو گوش دهند. سپس فرمود:


[١] البقرة : ١٩٨ .[٢] صحيح بخارى : ٢/٦٠١/١٥٨٧ .[٣] محاسن : ١/١٤١/١٨٨ .