٦٢.عبداللّه بن سنان: اللّه اكبر، اللّه اكبر (سه بار) سپس گفت: خدايا آزمايش ما را به مشقت ميفكن، پروردگارا! دشمنانمان را به شماتت ما مگمار، تويى كه زيان و سود مى رسانى. سپس فرود آمد و كنار نردبان نماز خواند، در حالى كه نردبان را سمت چپ خود قرار داده و رو به كعبه بود و ميان او و كعبه كسى حايل نبود. سپس به سوى خانه اش، بيرون شد. [١]

٦٣.ابوبلال مكّى: امام صادق عليه السلام را ديدم كه از سمتِ دربِ كعبه، واردِ حجر شد، به فاصله دو ذراع از كعبه به نماز ايستاد. گفتم: هيچ يك از خاندان تو را نديده ام كه در مقابل ناودان نماز بخواند. فرمود: اينجا محلّ نماز شبر و شبير پسران هارون است. [٢]

٦٤.ابو نعيم انصارى از امام زمان عليه السلام روايت كرده كه فرمود: امام سجّاد عليه السلام در سجده خود در اين مكان (و با دست اشاره به حِجر و طرف ناودان كرد) مى گفت: «بنده ناچيزت در آستان توست، نيازمندت به آستان توست، از تو مى خواهم آنچه را كه جز تو بر آن توانا نيست». [٣]

[١] كافى : ٤ / ٢٢٣ / ١ .[٢] كامل الزيارات : ٥٩ / ٣٨ از مرازم .[٣] فردوس : ٢ / ١٥٩ / ٢٨٠٧ از انس بن مالك .