١٩٧.عبدالرحمن بن سمره: روزى در حضور پيامبر خدا بوديم. فرمود: ديشب شگفتيهايى ديدم! پرسيديم: چه ديدى اى پيامبر خدا؟ برايمان بازگو، جانمان و خانواده و فرزندانمان فدايت. فرمود: مردى از امّتم را ديدم كه مقابلش تاريكى و پشت سرش تاريكى بود، از سمت راست و چپش و از زير پايش ظلمت بود، غرق در تاريكى بود. پس حج و عمره او آمدند و او را از تاريكى رهانده، وارد نور كردند. [٣]

١٩٨.زراره: به امام باقر عليه السلام گفتم: چه چيزى در فضيلت،

[١] معجم كبير : ٩/٤٤/٨٣٣٦ از عثمان بن ابى العاص .[٢] صحيح بخارى : ٢/٦٢٩/١٦٨٣ .[٣] امالى صدوق : ٣٠١/٣٤٢